อย่าลืมทำหน้าที่กัลยาณมิตร (ถอยหลังลงคลองธรรม)

บางคนไม่เคยทำหน้าที่กัลยาณมิตรเลย เพราะมีความรู้สึกว่า เราก็หนึ่งในหงสา ไม่ใช่ที่สองในตองอู ไม่เคยไปขอใคร อย่างเราต้องมีพร้อม คือ มีความรู้สึกว่า เรากำลังไปขอเขา ก็เลยเกิดความไม่สบายใจ เพราะไม่เคยทำอย่างนี้ บางท่านก็รู้สึกเกรงใจเขา ไปคิดแทนเขาว่า ในสถานการณ์อย่างนี้ ปัจจัย 4 มีความจำเป็นอย่างยิ่งต่อชีวิตทุก ๆ คนภายในครอบครัว เกรงว่าจะไปรบกวนเขา และอีกหลาย ๆ สาเหตุ ที่ผ่านมาจึงทำบุญตามลำพังด้วยตัวเองมาตลอด ไม่ว่าหลวงพ่อจะพร่ำบอกแค่ไหนก็ตามว่า เราทำด้วยตัวเองตามลำพัง สมบัติเรามี แต่เรา จะขาดพวกพ้องบริวาร ถ้าหากทำด้วยตัวเองด้วย ไปชักชวนคนอื่นด้วย เราก็จะสมบูรณ์พร้อมทั้งทรัพย์สมบัติและบริวารสมบัติ จะมีพวกพ้องเต็มไปหมดเลยในทุกหนทุกแห่ง ให้สังเกตดูเถอะว่า ยามใดหรือสถานที่ใด ที่เราไม่มีพรรคไม่มีพวก ความสะดวกมันไม่มี มันมีอุปสรรคเกิดขึ้น และที่เราจะต้องเดินทางไกลไปถึงที่สุดแห่งธรรมนั้น จำเป็นจะต้องสร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย ไม่ใช่ว่ามีทรัพย์สมบัติของเราในระดับที่ตักไม่พร่องแล้วจะสะดวกสบายไปทุกสิ่ง มันได้บางสิ่ง แต่ไม่ได้ทุกสิ่ง ถ้าได้สมบัติจักรพรรดิด้วย มีบริวารสมบัติด้วย มีพวกพ้องด้วย ความสะดวกในการสร้างบารมีถึงจะเกิดขึ้น เมื่อความสะดวกในการสร้างบารมีเกิดขึ้น บุญบารมีของเราก็เพิ่มขึ้น เมื่อบุญบารมีเพิ่มขึ้นมาก... หนทางที่จะไปสู่ที่สุดแห่งธรรมก็ใกล้เข้ามา 26 มกราคม พ.ศ. 2544